این بیماری ، نوعی بیماری حاد باکتریایی است . عامل ایجاد این بیماری در مرغها باکتری Haemophilus Paraglinarum میباشد . بزرگترین زیان و خسارت اقتصادی این بیماری ، کاهش میزان رشد پرندگان مبتلا به این بیماری میباشد که در پرندگانی که رشد بالا در آنها مدنظر میباشد ایجاد مشکل می نماید . کاهش ده تا چهل درصدی تولید تخم مرغ در مرغهای لایرز از دیگر زیانهای چشمگیر این بیماری میباشد .

نحوه انتقال :

پرندگانی که بصورت مزمن به این بیماری مبتلا میشوند و یا پرندگان سالمی که ناقل عامل ایجاد کننده این بیماری میباشند ، از عوامل اصلی سرایت این بیماری توسط هوا به سایر پرندگان میباشد .

نشانه ها :

نکته ) دوره نمو این بیماری کوتاه بوده و در حدود 24 تا 48 ساعت میباشد .

ü      ترشح موکوس ، سروز و چرک از بینی .

ü      ادم در برخی از نواحی صورت .

ü      تورم تاج پرندگان .

ü      Conjuctivities .

ü      اسهال .

ü      کاهش خوردن آب و غذا توسط پرنده .

ü      کاهش ده تا چهل درصدی در میزان تولید تخم مرغ .

ü      وجود پرندگان بیمار زیاد و در عین حال ، میزان مرگ و میر کم پرندگان .

ضایعات آشکار این بیماری :

ü      تورم برخی از نواحی صورت .

ü      ایجاد تورم در تاج پرنده .

ü      اسهال .

ü      عملکرد نامناسب کیسه های هوایی در بیشتر مواقع .

ü      در برخی مواقع نیز در سینوسهای بینی و راه های تنفسی پرنده ترشحات چرکی دیده میشود .

نحوه تشخیص این بیماری :

ü      تشخیص از طریق نشانه های اولیه ایی که در بالا به آنها اشاره شد .

ü      جدا سازی ( Isolation ) و شناسایی عامل بیماری .

ü      استفاده از آزمایشات سرولوژیک مانند : Tube Agglutination و Hi .

روشهای درمانی :

ü      Lixen از داروهایی است که میتوان در مورد این بیماری از آن استفاده کرد .

پیشگیری و کنترل این بیماری :

ü      برقراری یک محیط پرورش مناسب ، با امنیت زیستی ( Bio Security ) کامل .

ü      ایمن سازی پرندگان قبل از ابتلا به این بیماری .

منبع :

Featured Poultry Articles At Poulvet.com

تهیه ، تنظیم و ترجمه :

علیرضا گائینی . دانشجوی رشته دکترای دامپزشکی . دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسار .

شهریور ماه یکهزار و سیصد و هشتاد و چهار خورشیدی .